Колькі ж у гэтым фільме паэзіі! У маім суматошным жыцці ніколі не стае часу зірнуць на тое, што адбываецца, з такой вышыні, як гэта зрабіў Тэрэнс Малік. Па адчуванням гэта як глядзець Таркоўскага і дыаметральна супрацьлегла Антыхрысту фон Трыера. гэта захапляе
Документалистика на большом экране становится привычней и ближе минскому зрителю. До авторских изысков пока не доходит, в дело идут ленты попроще...
