Кинопарк в фейсбуке Кинопарк вконтакте Кинопарк в твиттере
Войти
Постер фильма «Неуместный человек»

Неуместный человек

Den brysomme mannen / The Bothersome Man (2006)

Комедия / Драма

Андреас собирался покончить счеты с жизнью, но попал из-под колес электрички прямиком в новый идеальный мир. Здесь настоящий рай, — в офисах позволяют вместо работы валять дурака, денег платят много, девушки сразу же соглашаются на свидание. От такого благополучия Андреаса охватывает тоска, и он пробует сбежать, но это невозможно, так как за порядком в городе следят бдительные стражи...

59 зрителей:

7,4 хорошо

титры
Режиссер:Йенс Лиен
В ролях:Тронд Фауса ЭурвогАндреас
Петронелла БаркерАнна Бритт
Пер СконингУго
Биргитте ЛарсенИнгеборг
Йоханнес ЙонерХовард
еще...

Страна:Норвегия, Исландия
Время:95 мин.
Официальный сайт

Отзывы

отлично

Ahab
17 января, 13:07

Гэткае ўвасабленне ідэальнага свету па-еўрапейску,у якім шмат цікавых акалічнасцей,перадумовы якіх можна знайсці і ў рэчаіснасці.Адным з такіх цікавых момантаў хацелася б адзначыць - адсутнасць дзяцей ў фільме.
Чалавек безумоўна імкнецца да камфортанага жыцця,і вось у гэтым ідэальным свеце знаходзяць сабе ўяўленні аб утульным жыцці ў еўрапейскам грамадстве. Тут ,канешне, аўтары фільма дазволілі сабе шарж,каб было відавочна,што без згібаў жыцце губляе дыяпазон... І як метафарычна паказалі прагну галоўнага героя да водару жыцця... праз пірог з іншага ,"старога" свету.
Пасля стварэння фільма мінуў час,і на еўрапейскае грамадства зваліліся новыя выклікі.І цікава захаваўся бы гэты ідэальны свет менавіта такім...Але гэта ўжо іншая гісторыя.

отлично

Free Radical
10 декабря 2009 года, 02:51

Усё ж, Скандынавія ёсьць Скандынавія! Пасьля напічкваньня арганізма вычварна-сакавітым кінематографам Італіі і, асабліва, Іспаніі, па-нардычнаму стрыманая нарвэска-ісляндская антыўтопія стала сапраўдным адпачынкам для душы.

Але не для мозгу.

Тое, што перад намі кіно адметнае, "з прэтэнзіяй", робіцца зразумелым з першых жа кадраў. Дзе "закаханая" парачка не цалуецца нават - з упартасьцю добра змазаных мэханізмаў намагаецца высмактаць адно з аднога хоць кроплю асалоды.

Фільм чапляе адразу і ўжо не адпускае да канца.

Дзіўны аўтобус - гэткі сабе човен Харона - у якім няма пасажыраў апроч галоўнага героя, Андрэаса, празь незямныя пэйзажы правозіць яго да сустракаючага (апостал Пётр?), які правядзе яго ў Рай. Рай, да якога шчыльна наблізіліся родныя стваральнікам фільма дзяржавы, і пра які так мараць насельнікі менш пасьпяховых краінаў. Тут, калі праца - то няпыльная, калі шэф - то лагодны, калі жанчына - то даступная. У гэтым горадзе-раі задаволеныя ўсе магчымыя патрэбы.

Толькі з раем з гэтым НЕШТА НЯ ТАК. Спачатку Андрэас натыкаецца на "белага каўнерыка", які чамусьці выкінуўся з вакна свайго офісу, потым сустракае чалавека, які наракае на тое, што "абсалютна ўсё згубіла смак - шакалад, жанчыны, гамбургеры". Герой і сам пачынае заўважаць: у гэтым каструбавана-утульным мірку не прадугледжана такіх опцыяў, як "смак", "пачуцьці", "каханьне", "дзеці"... І з гэтага раю ні ўцячы, ні нават самазабіцца: цябе абавязкова пачыняць, а што не пачыняць - само зажыве.

Ужо амаль зьмірыўшыся з пэрспэктывай празябаньня ў гэтым "раі" на ягоных умовах, Андрэас раптам узгадвае пра таямнічы падвал, адкуль праз шчылінку даносяцца нейкія чароўныя, ня з гэтага сьвету гукі і водары. І ставіць сабе на мэту абавязкова патрапіць у той іншасьвет..

Спакваля стужка падводзіць да думкі, што лепей быць сьмяротным, але жывым: адчуваць, абаняць, датыкаць, п'янець, кахаць - хай нават у гэтай жыцьцёвай завірусе цябе аднойчы можа замесьці.

Наогул, фільм падкупае тым, што, як для артхаўсу, досыць празрысты і даступны для ўспрыманьня сярэднестатыстычным гледачом. Але сяго-таго я не зразумеў:

1. Ці гэта сьвядомы выбар стваральнікаў антыўтопіі - зрабіць галоўным героем стужкі такога хранічнага іпахондрыка? Ды ўладальніку гэткай фізіяноміі паўсюль будзе кепска - нават у самым сацыяльна-арыентаваным крыштальным сасудзе, ня тое што ў нейкім там раі! Адпаведна, антыўтапічнасьць карціны губляе ў сваёй пераканаўчасьці. Вобразу галоўнага героя відавочна бракуе вітальнасьці, якая не знаходзіла б сабе выхаду ў задушліва-стэрыльнай атмасфэры грамадзтва ўсеагульнага дабрабыту і бясьпекі.

2. Зьбянтэжыла сцэна, калі Андрэас, зь непазбыўнай тугой па "сапраўднаму існаваньню", дацягваецца-ткі да кавалачка іншага сьвету. Іншасьвет увасобіўся ў пірагу, якім герой з сутаргавай сквапнасьцю набівае вантробы, пакуль яго адцягваюць Ахоўнікі. Гэты смачны, духмяны пірог - што, увасабленьне альтэрнатывы выкрытаму ў фільме спажывецкаму раю?

Да таго ж: выглядае, для саміх стваральнікаў карціны, гэткіх сабе крытыкаў заходняга грамазтва, "шакалад, жанчыны і гамбургеры" - спажывецкія каштоўнасьці аднаго парадку. У антыкансюмерысцкае нібыта кіно закралася фальшывінка.

Але, 8/10. Глядзець пажадана.

ddasha
3 декабря 2009 года, 17:15

очень необычный фильм, в самом хорошем смысле этого слова. что-то просто-таки новенькое. есть же много фильмов, причисляемых и к "другому кино", и к арт-хаусу.. но даже среди них он смотрится необычным.. очень рада, что посмотрела.
а еще по иронии судьбы на следующий день после просмотра друг принес мне "Во власти женщины". это, конечно, другой фильм, но главных героев играет один и тот же актер. жаль, что мне известно всего два фильма с его участием... смотрела бы и смотрела)))

хорошо

cleverin
24 августа 2008 года, 18:51

северные люди-- они суровые, ага.

отлично

Людмилла По
9 июля 2008 года, 01:00

О, да, да, после первого просмотра была под большим впечатлением. Вроде много фильмов видел, а тут плюс один извне. Колючий, в холодных тонах, и достаточно неожиданный, чтобы посмотреть его снова. Посмотрю и третий раз.

очень хорошо

V
8 июля 2008 года, 21:25

"большинство людей счастливо.. большинство людей счастливо" -въедливым голосом говорят нам. А это большинство живет спокойно, но бесцельно. Андреас, как ребенок, ищет, интересуется, пробует. Это его отличает от остальных. Но общество-машина подавляет этого выскочку, тако
целующуюся парочка в метро вряд ли похожа на нормальную.
смотреть стоит точно.




Разное

«Неуместный человек» на IMDB


киночтиво

2017: По честной цене

Подводя итоги года, не знаешь, за что браться в самом начале: то ли за ударную работу прокатчиков и дистрибьюторов, то ли за сам репертуар, на любой вкус, язык и, соотвественно, кошелек...



Пишите нам
© 2018 redmount
мобильная версия
iPhone-версия